Ik zei het al eerder; in Griekenland is naar mijn beleving sinds ik hier voor het eerst kwam (zomer 1990) weinig veranderd. Het is nog steeds plastic-zakjes-land, overal liggen bergen afval in de berm, de campings zien er shabby uit (daar is ik niks mee want wel schoon, wel zijn ze tegenwoordig 3x zo duur) en het meest ongelooflijke zijn de afvalbakken die steevast uitpuilen waarbij de rest van de straat vergeven is van bergen afval, puin en viezigheid. Heel eerlijk? We zijn de laatste jaren niet op plekken geweest waar het zo vies was.
We hebben diverse aardige mensen ontmoet. Gisteravond op het terras van de camping tijdens het eten sprak een ouder echtpaar ons aan. Ze waren naar de UK gevlogen en zijn via Nederland, België, Frankrijk, Italië naar Griekenland gekomen. Ze rijden nu in een Frans huurautootje rond. Toen we hoorden dat ze van Tasmanië kwamen, gingen we natuurlijk spontaan juichen. Voor ons behoort TAS tot de mooiste plekken die we ooit hebben gezien. Het grappigste was dat ze allebei van Nederlandse afkomst zijn, maar dat waren ze na al die jaren een beetje verleerd, dus het gesprek flipperde tussen Nederlands en Engels heen en weer. Niemand die daar moeilijk over deed.
Gisteravond om 22u kwamen 3 jongedames de camping op gewandeld. Interrailers? Nu spreekt een van hen ons aan. De Zwitserse Astrid is opgetogen over het feit dat wij door Griekenland proberen te fietsen. De rest van het gezelschap ligt nog te bakken in hun tentje. Wat mensen betreft is deze camping een zeer gemoedelijk dorp waar men graag een praatje met elkaar maakt.
Ik heb M al gewaarschuwd; wind je maar niet op over het feit dat we vandaag onze tienerdames niet heel vroeg zullen zien. Het bezoek aan het oude Korinthe kan ook later op de dag. Ik krijg gelijk. Terwijl de dames slapen gaan wij op de tandem maar even boodschappen doen. We slaan goed in; brood, kaas (haha, Edammer in plakjes, in NL nog nóóit gekocht!), cruesli, yoghurt, melk, appels. We grappen over de overal dobberende bejaarden in zee en drinken water en koffie op een naar riool stinkend terras waar ze geen thee serveren.
Er steekt een flinke storm op. De schuimkoppen staan op de golven. Als je gewoon op het strandje zit, moet je iedere paar minuten je zonnebril ontdoen van een nieuwe laag aangekoekt zout. En warm is het absoluut niet. Toch spelen onze dames heerlijk in zee. Eindeloos genieten is dat, ze te zien zwemmen, duiken, samen allerlei capriolen te zien uithalen. Ondertussen lees ik weer lekker een boek uit. Op de camping zien we een tentje helemaal plat gaan door de storm. Die van ons redden het net zonder extra scheerlijnen.
Na de lunch is het vanmorgen gekochte pak cruesli alweer op. Zelfs Yentl eet er met smaak van. Het blijft dagje van rondhangen, lezen, de was doen, zwemmen, douchen. Het strand is niet meer echt aantrekkelijk, door de storm worden de ligbedden net niet meegenomen en de parasols staan met hun voet in het water.
Uiteindelijk staan we dan toch nog klaar om naar de historische site van het oude Korinthe te gaan. Het is inmiddels na zessen.
Als we boven zijn, loopt het zweet werkelijk in straaltjes van me af. We zijn door de straat met de meeste honden per vierkante kilometer gefietst waar Levia doodsangsten uitstaat. In tegenstelling tot de vele Thaise straathonden van vorig jaar (veelal doodsbang voor ons), zijn de Griekse viervoeters zonder uitzondering groot en hebben ze een navenant grote bek waar een hoop herrie uitkomt. Vaak zitten ze achter een hek of aan een ketting maar dat is niet altijd zichtbaar op afstand en onze dazer (hondenverjaagding door hoge piep) heeft vaak maar weinig effect op deze onstuimige exemplaren.
Het oude Korinthe verwelkomt ons nagenoeg zonder andere bezoekers in het prachtige avondlicht. Een uur hebben we tijd om er rond te kijken. Yentl vertelt me van alles over de tempel van Apollo en wat blijf ik haar enthousiasme toch leuk vinden. Levia is na een uur nog lang niet uitgekeken en kondigt aan dat ze eigenlijk ook nog het bijbehorende museum wil zien.
Op een terrasje met uitzicht op alle oude stenen eten we iets. Een heel fraai plekje. Daarna dalen we snel af en rijden door de inmiddels gevallen duisternis terug naar se camping.
Meer foto’s op onze Facebook pagina: fietsen langs oude stenen
Fietsen langs oude stenen 