Van Paregiali naar Isthmia
Na een ruime week Griekenland zijn wij inclusief onze gehele uitrusting gezouten. Vooral deze camping en de storm van gisteren heeft daar veel aan bijgedragen. Ondanks wassen van kleren en douchen van onszelf, plakt alles en iedereen van het zeezout.
Zoals vanouds gaan we deze morgen ontbijten op de stoep van een supermarkt. We hebben niet genoeg voor een ontbijt en gisteravond op de terugweg hebben we een supermarkt gezien type en formaat Franse weiland-hypermarché. Dat scheelt flink veel geld, want Griekenland is erg duur in het levensonderhoud. Spullen in de minimarkets zijn duurder dan Nederland, hier is het vergelijkbaar. De securitymeneer van het bijbehorende winkelcentrum heeft in ieder geval een interessante ochtend met die Nederlandse familie waarvan de vader een kleine reparatie verricht aan een volgepakte tweewieler en moeder en kinderen blij naar buiten komen met een tas eten die ze op een bankje soldaat maken. We behalen hiermee een recordtijd qua laat vertrekken maar dat is gezien de zwaarte van de route niet zo erg.
Ik mopper dan wel op de viezigheid en het vele zwerfafval in Griekenland, zelfs langs de tamelijk grote weg richting Korinthe zijn prachtige bossages met oleanders. Ook van die prachtige dieprode die je in Nederland vrijwel nooit ziet. Hier zo hoog dat ze ons lekker schaduw bezorgen. Ondanks langs razende auto’s is het best fijn fietsen.
Het genot is van korte duur. Ome Google heeft bedacht dat we rechtsaf moeten om meer binnendoor te fietsen. Het weggetje gaat regelrecht naar de hemel dus nu hebben we een discussie; Merijn is de enige die dit wil. Hij biedt aan alle fietsen naar boven te duwen of fietsen, dus alle dames gaan akkoord. Eenmaal boven worden we opgewacht door een luidruchtig hondencircus. Yentl hangt meteen bijna in de struiken van de schrik. We proberen het een kilometer, spreken we af. Terug naar de weg kan altijd nog. Maar een kilometer later stuurt Google ons alweer naar beneden. Zo steil dat Yentl en ik afstappen.
We steken de grote weg nu over en rijden even later heerlijk langs het strand. Verwonderde blikken vanaf de terrassen waar we pal langs rijden. Merijn kondigt aan dat hij vandaag een recordaantal terrasjes wil bezoeken dus daar maken we maar meteen een start mee. Dit is het strand van Korinthe zelf en anders dan je bij zo’n grote stad zou verwachten heel rustig. Maar eerlijk gezegd hebben we nog nergens grote massa’s mensen aangetroffen. Terrassen en campings zijn doorgaans gevuld met slechts een handjevol mensen.
En dan fietsen we ineens Korinthe in. Slechts drie straten verwijderd van het strand begint een charmant netwerk van niet al te brede winkelstraten. Sleets marmer en kleine loofbomen sieren de straten. Als we linksaf slaan, komen we bij een grote fontein uit aan de haven.
Een historisch moment! We zien het eerste officiële fietspad in dit land. Het loopt mooi langs het water en eindigt enkele honderden meters verderop in een stoep.
Even later staan we aan het Kanaal van Korinthe bij de brug die de Golf van het Kanaal scheidt. Deze brug mag je rijdend op alles over, behalve op de fiets. Dat staat op een groot bord. Lopend met je fiets mag het wel. Het is een mooi moment voor de kinderen om even af te dalen langs de wanden van het kanaal, lekker over de rotsen tot ze met hun voeten in het water kunnen hangen. Afdrogen is niet nodig. Als je zo je sandalen weer aanschuift, is alles ook binnen no-time droog.
We passen de route aan om mooi langs het kanaal te kunnen fietsen. Zodoende rijden we 200m terug en nemen de gravelweg. Dat is niet zo rechttoe rechtaan als langs een Hollands kanaal. Het ziet er meer uit als de Australische outback. Rode aarde, grijzige struikjes, allerlei stekelplanten, dorre grassen, rotsen, keien en zand. (Ik zal zwijgen over het afval maar ter illustratie een foto…) En zoals altijd de bergen. Het is wel een leuke uitdaging en beslist een aanrader als je van mountainbiken houdt. Ik ben weer eens erg blij met mijn brede banden.
Een enkel huurautootje passeert ons, type Fiat Panda. Gezien de grove steenslag en enorme kuilen zou ik zoiets nooit aandurven uit angst voor krassen op de huurauto. Steevast stapt er een jong, tamelijk gepolijst stel uit dat zich kapot schrikt van de hitte na het airco ritje. En dan komen wij nog even langs als extra attractie, een vies plakkerige, zweterige familie op de fiets. Nadat ze hun van verbazing opengevallen mond weer dichtgeklapt hebben, trekt zij een selfiestick tevoorschijn waarmee eerst zij zelf uitgebreid poseert en dan met hem erbij. Het is leuk mensen kijken van onder een olijfboom, wachtend in de schaduw tot de rest van de familie zich door deze ruige route ploegt.
Het meeste is wel te fietsen maar een enkele keer moet ik toch plotseling afstappen omdat je plotseling in een soort zandbak kunt belanden. Één keer heb ik nogal wat vaart, begin ik ernstig te slingeren in heel fijn gesteente en steek ik mijn linkervoet uit om mezelf te redden. Mijn voet verdwijnt diep in het fijne spul en uiteindelijk kom ik tot stilstand. Mijn voet ziet zwart en ik ben meteen nogal gescrubd.
Aan de andere kant van het kanaal belanden we in onze eerste toeristenkermis bij de voorlaatste brug. Daar steek ik maar mijn voet onder de kraan in de toiletten om alle scherpe steentjes eraf te spoelen.
Vanaf daar is het maar een klein stukje naar de beroemde brug van Isthmia die ze laten afzinken als er schepen doorheen moeten. Juist als we aankomen is de brug verdwenen in het water.
Wat je je plotseling weer herinnert als je iets terugziet!! Bij deze laatste brug is een restaurantje met een speeltuin op azuurblauwe steen. Hier zijn we ooit met onze piepkleine Yentl en Levia gestopt en hebben ze fijn geschommeld!
Wat een heerlijk afwisselende dag. We maken talloze stops maar dat geeft niet. We leggen de ongelooflijke afstand van wel 25km af en daar doen we een aardig deel van de dag over. Onze route gaat vanaf hier richting Athene. Helaas kunnen we de grote belangrijke plekken zoals Delphi en Olympia niet bezoeken omdat het te zwaar fietsen is. Niet getreurd, er is nog veel meer moois te vinden.
We kamperen op camping Isthmia Beach.
Fietsen langs oude stenen 