Zaterdag 27 juli 2019

Mycene

Zaterdag 27 juli 2019

Mycene

Voor de tweede nacht op rij: herrie. Al waren we deze keer wel gewaarschuwd door de campingeigenaar dat er in de buurt een bruiloft zou zijn. De muzak is iets beter dan het gestamp en gekrijs van afgelopen nacht, maar maakte mij wel telkens weer wakker. Om 6u00 ben ik echt klaarwakker. Het is net aan licht en ik sluip naar de wc.

Mooi vroeg wakker om op tijd naar de resten van het oude Mycene te kunnen fietsen. Alleen is onze 13yro weer eens met geen mogelijkheden wakker, laat staan uit haar tent, te krijgen. Morgen gaat er een kopje water overheen heb ik besloten…

Met z’n drietjes zitten we al geruime tijd op een tafeltje aan het terras als Levia eindelijk aankomt. Yentl heeft van de campingbaas een reader gekregen die een of ander gymnasium uit Delft hier heeft laten slingeren. Daar heeft ze nog meer interessante feitjes uit opgediept voor de excursie van vandaag.

Vanaf camping Atreus is het slechts 2,5km naar de ‘site’. Wel met uitsluitend klimmen, maar dat blijk ik zonder zware bepakking dus zonder probleem te kunnen.

Eerste stop is de Tombe van Atreus, ook wel bekend als de tombe van Agamemnon, maar Yentl legt uit dat het met geen van beiden waarschijnlijk iets te maken heeft. Hoe dan ook, het is een bijzonder ding. De vorm van een soort bovenmaatse mierenhoop, boven de ingang is een driehoekig iets. Yentl legt uit dat er drie fases te onderscheiden zijn. In de eerste fase zijn er in de driehoek amper versieringen te zien. De laatste fase heeft rijke versieringen en wat we hier zien zit er tussenin.

Hierna is het nog 400m fietsen tot de akropolis van Mycene. Het is niet heel gigantisch maar toch voldoende om een paar uur zoet te brengen, in de brandende zon maar dat is niet zo erg zolang je niet fietst. Ik ben erg onder de indruk van wat ik allemaal zie, maar meer nog van Yentl haar schat aan kennis hierover. Van bovenaf kun je ook heel ver kijken. Je kunt Nafplion en dus ook de zee zien.

We laten ons van de bergen naar beneden rollen, maken een pittstop op een terrasje en gaan heerlijk afkoelen in het zwembad van de camping.

Morgen wordt er weer gefietst. We hebben inmiddels onze voorgenomen route in de vuilnisbak moeten gooien. Het is geen doen. We fietsen te traag, vertrekken te laat (dat heeft veel met elkaar te maken) en zodoende zijn we dus al de hele dag bezig om een nieuw plan te bedenken. Behalve dat het fietsen erg zwaar is, blijken er ook allerlei ferrydiensten te zijn opgegeven.

Waarschijnlijk fietsen we morgen naar Korinthe. Daar willen we eens uitzoeken of je in Griekenland je fiets mag meenemen in de bus. In sommige landen doet niemand daar moeilijk over en het zou ons veel meer mogelijkheden geven.