Een dag in Athene
Puzzelen…. we hebben een lijstje af te werken:
Boot regelen
Slaapplek in Piraeus nachtje vervroegen
Autootje huren
Hier een nachtje bijboeken
Was doen
De kinderen vragen of ze zonder ons alvast een rondje door de stad mogen lopen samen. Ze hebben de kaart bestudeerd, kennen Athene al een beetje en zien het helemaal zitten. Dus vooruit, ze mogen van ons gaan en we spreken af om 12u op Monastiraki.
Een uur later kunnen wij ook de deur uit. Iets te laat… Volgens Yentl is het 20 minuten lopen naar Monastiraki, maar we doen er 35 minuten over. Inclusief een weigerende telefoon en verkeerd lopen. De kinderen staan vol in de zon te wachten voor de Everest en zijn niet bepaald blij dat we zo laat zijn. We gaan eerst maar even iets eten en gokken goed; erg fijn lunchtentje op het Monastirakiplein.
Daarna slenteren we uren door de stad. Bekijken de ene kralenwinkel na de andere, daar hebben ze er nogal veel van en kopen bij een fietsenmaker een set nieuwe pedalen voor Yentl haar fiets. Dat spul draaide niet meer fatsoenlijk.
Na een paar uur zijn we allemaal doodmoe. Het is vandaag 37 graden en zo midden in Athene is het vrijwel windstil, ruikt het naar een mengsel van uitlaatgassen, souvlaki en een zoet parfum dat nogal vaak voorbij komt. We drijven zowat uit onze schoenen van de hitte. Levia heeft simpele teenslippers aan en helemaal zwarte voeten van alle straatvuil.
Tegen zessen gaan we zoals afgesproken naar de Akropolis. Er staat een flinke rij en van mij hoeft het dan meteen al niet meer, maar de kinderen blijven enthousiast. Na zeer lang wachten kunnen we een kaartje kopen.
“Two adults, two kids”, zeg ik tegen de juffrouw achter het loketje.
Ze komt overeind, bekijkt de kinderen van top tot teen en vraagt: “How old are the…….. kids?” Midden in haar vraag blijft ze lang aarzelend steken. Ze haalt er een collega bij die mee moet beoordelen of onze kids wel echt 15 en 13 zijn. Yentl trekt lachend haar ID tevoorschijn en dan is alles duidelijk. Deze Mevrouw en Miss Langpootmug zijn écht onder de 18 dus ze mogen gratis naar binnen! Het is niet voor het eerst dat ons dit overkomt. Jaren geleden wilde ik met Yentl een Italiaans kasteel in en was het: “Over 18 I suppose?” terwijl ze net 13 was.
Enfin, we zijn binnen en sluiten ons aan in de bijna-file de Akropolis op. Drukkend warm. Bijna geen schaduw. Ergens halverwege kun je mooi het theater van Rhodes Atticus inkijken. Daar is toevallig een kinderkoor aan het inzingen! Een goed kinderkoor uit Salzburg dat hier morgenavond een laatste voorstelling geeft, horen we als we een gids van een Italiaans gezelschap staan af te luisteren. Dat de akoestiek in het theater echt heel bijzonder is, is wel duidelijk. Zelfs als we boven staan, kunnen we ze nog horen zingen.
Helemaal bovenop hebben we uitzicht op de zee van huizen die Athene vormt. Wat een partij lelijkheid bij elkaar. Aan de Akropolis wordt continue flink gesleuteld en gebouwd. Toch wat ontsierend, zo’n grote witte hijskraan midden in het Parthenon.
Veel tijd brengen we er niet door, want de enorme drukte neemt toch een flink deel van ons plezier weg. Er zijn ongeveer 20x zoveel mensen als toen we hier ooit in oktober waren.
Eenmaal afgedaald zoeken we ergens in Plaka een terras om nog wat te eten voordat we teruggaan naar het Museum Hotel. Op dit terras zijn we al eens eerder geweest en het is zelfs precies dezelfde meneer als een paar jaar terug die ons naar binnen haalt. Er zijn nu in de zomer fans en van die vernevelingsinstallaties, net als waarmee Albert Heijn sinds kort al het in plastic voorverpakte fruit denkt te bevochtigen. Het eten wordt opgeluisterd door 3 bouzouki spelende en zingende jongetjes (broertjes). Ze zijn hartstikke goed dus ze verdienen geld als water met hun optreden.
We eten iets simpels want niemand heeft veel trek in deze hitte en bij gebrek aan fietskilometers.
Niet dat we stil hebben gezeten. Mijn telefoon meldt dat we 11km gelopen hebben vandaag. Dat zijn 16.921 stappen. Ik kijk nooit naar zulke dingen maar vond het voor vandaag wel grappig om even te checken.
Morgen heel vroeg op en dan richting Piraeus….
Fietsen langs oude stenen 