Het grote dozencircus

Vrijdag 19 juli 2019

Het grote dozencircus

De gang staat vol. In de woonkamer slingeren her en der fietstassen en stapeltjes. Een stapel met de orkestpartijen van het Gloria van Poulenc dat nog opgehaald moet worden door de bibliothecaris van ons orkest, door mij nagekeken op de juiste streken. Een stapeltje gekregen chocola als dank van de leerlingen. Een stapeltje weg te gooien tijdschriften. Zo gaat het nou altijd voor wij vertrekken. Ondanks de lijstjes op onze koelkastdeur lijkt het hier wel een pakhuis. Het begin van de zomervakantie wordt altijd gebruikt om dingen te doen, organiseren, sorteren en weg te gooien. (We komen straks wel in een keurig huis thuis. Heerlijk.) Dingen waarvoor we door het jaar heen geduld moeten opbrengen tot dit moment.

Maar niets is zo erg als onze gang dit jaar. Wij zijn het schandaal van de straat met alle pakketbezorgers die eraan te pas moesten komen. Vorig jaar hadden we onze verzameling fietstassen uitgebreid. We vertrokken met 2 sets nieuwe voortassen, een nieuwe set achtertassen en de rest hadden we al. Maar wat gebeurde er begin dit jaar? Op een kwade dag parkeerde een van onze dochters haar fiets voor het Centrum voor de Kunsten Eindhoven, alwaar een dief wel een heel gemeen kunstje met haar uithaalde. Twee achtertassen verdwenen! Een tandemtas en een gewone. Dat betekende dat we met twee halve sets zaten. We hadden gerust 1 set bijgekocht en wellicht met een wat vreemde kleurencombinatie rondgereden als ze niet verschillend van formaat waren geweest. Nu heb ik 2 nieuwe sets tandemtassen besteld. Het ruimere formaat van deze tassen kunnen we goed gebruiken nu er ook kampeerspullen mee gaan. Dat we nooit meer iets ergens op onze fiets laten zitten, mag duidelijk zijn. Zoiets overkomt je als kind met veel vertrouwen in de wereld ook maar 1x.

Daarnaast gaan we dit jaar weer eens ouderwets kamperen met een tent. Natuurlijk hadden we wel tentjes. Te weten een Vaude Badawi, zo’n soort van kasteel waarin we met de kinderen kampeerden toen ze heel klein waren. Onhandig en zwaar achterop je fiets, wat zeg ik, onmogelijk. Onze verzameling bevat een tweepersoons tentje met slechte ventilatie waarvan de boogstok al menigmaal geknapt is. U snapt; ook geen optie. En dan is er nog een handige 4-persoons tunneltent, waarin we onder andere in 2008 nog met onze peuters kampeerden op onze 1e fietstocht door Thailand. Maar helaas, onze jongedames vinden nu het idee om samen met hun ouders in een tent te slapen volslagen belachelijk. En gelijk hebben ze. We gooiden de 4p-tunneltent nog even op te weegschaal, maar als je die slechts gaat gebruiken 2 personen is ie in verhouding wel erg zwaar. Dus inmiddels arriveerden hier 2 nieuwe tentjes.

Kort samengevat ligt het hier dus vol zooi en kunnen wij hier een soort buitensportwinkel beginnen. Uitverkoop: half augustus.

En om ons geestelijk goed voor te bereiden op wat komen gaat, gingen wij gisteren eens op een van de fijnste terrasjes van Eindhoven zitten met een cappuccino, om met z’n tweetjes rustig nog wat laatste dingetjes door te spreken. In het zonnetje met een briesje erbij waanden wij ons al bijna aan de Griekse kust.