Aftellen en inpakken

Zondag 14 juli 2019

Zoals bijna ieder jaar hebben we ook dit jaar vrij laat besloten waar we nou werkelijk naartoe zouden gaan op vakantie. Een topper was wel toen we ooit op knooppunt af reden en ik zei: ‘Rechts of rechtdoor? Frankrijk of Engeland?’ Met nog 250 meter te gaan, hakte ik zelf maar snel de knoop door; rechtsaf = N-Frankrijk met mogelijkheid Engeland. Na de eerste door smerigheid totaal onbegaanbare wc met een peuter van bijna 3 aan mijn hand net over de Franse grens, reed ik linea recta naar een loketje in Calais en een half uur later voeren we de haven uit op weg naar Dover.

Sinds de keer dat we 6 dagen voor vertrek een ticket Kuala Lumpur boekten, haalt menigeen opgelucht adem als we al eerder besloten of zelfs geboekt hebben. Met ons weet je het nooit wat vakanties betreft.

Toch was er deze keer al veel voorwerk verricht en veel voorpret geweest voor we uiteindelijk afgelopen week daadwerkelijk iets regelden. Simpel gezegd lag ik eigenlijk een beetje dwars. Mijn echtgenoot had zijn zinnen gezet op fietsen in Verweggistan, wat ik onmiddellijk in de kiem wist te smoren (al voor kerst) en zo werd Verweggistan uiteindelijk Iets-Minder-Verweggistan. Liefst was ik vanaf huis gaan fietsen, maar de jongedames hebben een grote wens geformuleerd die moeilijk te negeren was. Je moet jeugdig enthousiasme ook een kans geven, aanmoedigen of belonen, net hoe je het noemt.

En dus gaan we naar Griekenland. Fietsen langs allerlei klassieke oudheden. Onze gidsen zijn er klaar voor. Zij hebben geen bedenkingen over de brandende zon en de vele klimmetjes die we zullen tegenkomen. Ze vragen zich zelfs af waarom ik die wel heb, want in Azië was het toch ook warm? Nou, doe mij maar tropische, vochtige hitte. Veel lekkerder. En wij hadden vorig jaar veel dagen met fijne bewolking. Toch lokt Griekenland mij ook. Ik hou van de uiterst vriendelijke, relaxte mensen, hun wat boerse maar smakelijke eten en verheug me zeker op mooie weggetjes langs de kust met uitzicht op zee. Dus vooruit, weg met mijn luxeproblematische gezeur. Ik besef dat een hoop mensen jaloers zullen zijn, alleen al omdat we dit gewoon kunnen doen. Omdat onze dochters zomaar mee gaan fietsen of omdat we überhaupt lekker 3 weken weg kunnen met z’n vieren.

Het control station is ook dit jaar weer in handen van Yentl. Zij heeft een lijst gemaakt van wat er nog gedaan, geregeld en gekocht moet worden. We hebben allemaal een eigen lijstje met taakjes die ons toebedeeld zijn en moeten afvinken wat klaar is.

Control station op de koelkast